اگر در جواب آزمایش خون شما کنار عدد پرولاکتین (Prolactin) علامت H ثبت شده است، به این معنی است که مقدار این هورمون از محدودهٔ مرجع آزمایشگاه بالاتر است؛ اما پرولاکتین بالا به‌تنهایی به معنی تومور هیپوفیز یا یک بیماری خطرناک نیست. بارداری، شیردهی، استرس هنگام خون‌گیری، بعضی داروها و کم‌کاری تیروئید از علت‌های احتمالی افزایش پرولاکتین هستند.
من برای تفسیر پرولاکتین بالا، عدد آزمایش را در کنار علائم، وضعیت قاعدگی، احتمال بارداری و داروهای مصرفی بررسی می‌کنم. در بسیاری از موارد، تکرار آزمایش یا بررسی یک علت قابل‌درمان کافی است؛ اما اگر افزایش پرولاکتین پایدار باشد و علت مشخصی پیدا نشود، ممکن است بررسی هیپوفیز لازم باشد.
در این مقاله توضیح می‌دهم پرولاکتین چیست، چه عددی طبیعی محسوب می‌شود، چرا بالا می‌رود، چگونه بررسی می‌شود و چه زمانی به درمان نیاز دارد.
پرولاکتین چیست و پرولاکتین بالا یعنی چه؟
پرولاکتین هورمونی است که عمدتاً از غدهٔ هیپوفیز، واقع در قاعدهٔ مغز، ترشح می‌شود. مهم‌ترین نقش شناخته‌شدهٔ آن تحریک تولید شیر پس از زایمان است؛ بااین‌حال، این هورمون در تنظیم عملکرد تولیدمثلی نیز نقش دارد.
هایپرپرولاکتینمی (Hyperprolactinemia) اصطلاح پزشکی برای افزایش پرولاکتین خون بالاتر از محدودهٔ مرجع آزمایشگاه است.
در دوران بارداری و شیردهی، افزایش پرولاکتین یک پاسخ فیزیولوژیک طبیعی است. خارج از این شرایط، افزایش پرولاکتین ممکن است ترشح هورمون‌های تنظیم‌کنندهٔ تخمک‌گذاری را مختل کند و باعث بی‌نظمی قاعدگی، قطع پریود، کاهش میل جنسی یا مشکل در باردار شدن شود.
نکته‌ای که می‌خواهم از ابتدا روشن کنم این است که پرولاکتین بالا یک یافتهٔ آزمایشگاهی است، نه تشخیص نهایی. برای مشخص شدن اهمیت آن باید علت افزایش هورمون را پیدا کنیم.
عدد نرمال پرولاکتین در زنان چقدر است؟
محدودهٔ طبیعی پرولاکتین به روش اندازه‌گیری و محدودهٔ مرجع آزمایشگاه بستگی دارد. در بسیاری از آزمایشگاه‌ها، محدودهٔ مرجع زنان غیرباردار حدود ۲۵ نانوگرم در میلی‌لیتر یا کمتر است؛ بااین‌حال، این عدد در همهٔ آزمایشگاه‌ها یکسان نیست و باید محدودهٔ درج‌شده روی برگهٔ آزمایش را ملاک قرار داد.
برای تفسیر نتیجه، سه نکته اهمیت دارد:
- میزان افزایش: افزایش خفیف پرولاکتین با افزایش چندبرابری آن یکسان نیست.
- شرایط بدن هنگام آزمایش: خواب، استرس، ورزش و بارداری می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند.
- وجود علائم: بی‌نظمی پریود، ترشح شیر از سینه، ناباروری، سردرد یا اختلال دید در تفسیر نتیجه اهمیت دارند.
هیچ عدد واحدی وجود ندارد که به‌تنهایی در تمام بیماران بتواند علت افزایش پرولاکتین را مشخص کند. حتی اگر مقدار پرولاکتین بالا باشد، پیش از نتیجه‌گیری دربارهٔ وجود تومور باید شرایط بالینی و علت‌های احتمالی بررسی شوند.
علائم پرولاکتین بالا در زنان چیست؟
علائم پرولاکتین بالا در زنان به میزان و مدت افزایش هورمون و تأثیر آن بر عملکرد تخمدان‌ها بستگی دارد. بعضی از خانم‌ها هیچ علامتی ندارند و افزایش پرولاکتین به‌صورت اتفاقی در آزمایش خون مشخص می‌شود.
۱. پریود نامنظم یا قطع قاعدگی
یکی از علائم مهم پرولاکتین بالا، تغییر در الگوی قاعدگی است. ممکن است فاصلهٔ پریودها طولانی شود، خونریزی کمتر از قبل باشد یا قاعدگی برای چند ماه متوقف شود.
پرولاکتین بالا می‌تواند با مهار محور هورمونی تنظیم‌کنندهٔ تخمک‌گذاری، عملکرد طبیعی تخمدان را مختل کند. البته بی‌نظمی پریود علت‌های دیگری مانند اختلالات تیروئید، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و تغییرات وزن نیز دارد.
۲. ترشح شیر از سینه بدون بارداری یا شیردهی
گالاکتوره (Galactorrhea) به ترشح شیر یا مایع شیری‌رنگ از سینه خارج از شرایط معمول شیردهی گفته می‌شود. این علامت می‌تواند با افزایش پرولاکتین همراه باشد، اما وجود آن لزوماً به معنی بالا بودن پرولاکتین نیست.
ترشح خونی یا شفاف از یک سینه، به‌خصوص اگر خودبه‌خود و از یک مجرا باشد، الگوی متفاوتی دارد و باید جداگانه از نظر بیماری‌های پستان بررسی شود.
۳. مشکل در باردار شدن
پرولاکتین بالا ممکن است باعث اختلال در تخمک‌گذاری یا توقف آن شود. در نتیجه، احتمال بارداری کاهش پیدا می‌کند. در بسیاری از بیماران، با درمان علت زمینه‌ای یا کنترل پرولاکتین، تخمک‌گذاری بهبود می‌یابد.
۴. کاهش میل جنسی و خشکی واژن
اگر افزایش پرولاکتین طولانی‌مدت باشد و با کاهش استروژن همراه شود، ممکن است میل جنسی کاهش پیدا کند یا خشکی واژن ایجاد شود. البته این علائم اختصاصی نیستند و باید علت‌های دیگری مانند تغییرات هورمونی، مشکلات رابطه، بعضی داروها و شرایط روانی نیز در نظر گرفته شوند.
۵. سردرد یا اختلال بینایی
سردرد و تغییر میدان دید در همهٔ افراد مبتلا به پرولاکتین بالا دیده نمی‌شوند. این علائم زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند که توده‌ای در هیپوفیز بزرگ شده و به ساختارهای اطراف، به‌ویژه مسیرهای بینایی، فشار وارد کند.
کاهش جدید میدان دید، دوبینی یا سردرد ناگهانی و بسیار شدید را نباید صرفاً به اختلال هورمونی نسبت داد؛ این علائم به ارزیابی فوری نیاز دارند.
علت پرولاکتین بالا در زنان چیست؟
علت‌های افزایش پرولاکتین را می‌توان در چهار گروه اصلی قرار داد: شرایط طبیعی و موقتی بدن، داروها، بیماری‌های زمینه‌ای و اختلالات هیپوفیز.
۱. بارداری، شیردهی و استرس
بارداری و شیردهی از مهم‌ترین علت‌های طبیعی افزایش پرولاکتین هستند. علاوه بر این، خواب، ورزش سنگین، تحریک نوک پستان و استرس جسمی یا روانی، از جمله اضطراب هنگام خون‌گیری، می‌توانند باعث افزایش موقت این هورمون شوند.
اگر پرولاکتین فقط کمی بالاتر از حد طبیعی باشد، معمولاً ابتدا شرایط نمونه‌گیری را بررسی می‌کنم و در صورت لزوم آزمایش را تکرار می‌کنم. در خانمی که احتمال بارداری دارد یا پریودش به تأخیر افتاده است، بررسی بارداری نیز اهمیت دارد.
۲. داروهایی که پرولاکتین را بالا می‌برند
بعضی داروها با تأثیر بر مسیر دوپامین در مغز، ترشح پرولاکتین را افزایش می‌دهند. از جمله:
- برخی داروهای ضدروان‌پریشی
- بعضی داروهای ضدافسردگی
- برخی داروهای ضدتهوع، مانند متوکلوپرامید
- بعضی داروهای کنترل فشار خون
- داروهای مخدر و اپیوئیدی
اگر پرولاکتین شما بالا گزارش شده است، فهرست داروهای مصرفی باید به‌دقت بررسی شود؛ حتی اگر دارو را برای مشکلی غیرمرتبط با زنان مصرف می‌کنید.
هیچ دارویی را صرفاً به دلیل بالا بودن پرولاکتین خودسرانه قطع نکنید. اگر دارویی علت احتمالی افزایش هورمون باشد، تصمیم دربارهٔ تغییر یا جایگزینی آن باید با پزشک تجویزکننده گرفته شود.
۳. کم‌کاری تیروئید
کم‌کاری تیروئید یکی از علت‌های مهم و قابل‌درمان افزایش پرولاکتین است. در این وضعیت، افزایش تحریک هورمونی ناشی از اختلال تیروئید می‌تواند ترشح پرولاکتین را نیز افزایش دهد.
به همین دلیل، بررسی TSH در بسیاری از بیماران مبتلا به افزایش پرولاکتین اهمیت دارد. اگر کم‌کاری تیروئید علت اصلی باشد، درمان مناسب آن ممکن است باعث طبیعی شدن پرولاکتین شود.
۴. بیماری‌های کلیه و کبد
کاهش دفع پرولاکتین در برخی بیماری‌های کلیوی و تغییرات متابولیسم هورمون در بعضی بیماری‌های کبدی می‌توانند در افزایش آن نقش داشته باشند. در صورت وجود سابقه یا علائم مرتبط، بررسی عملکرد کلیه و کبد نیز ممکن است لازم باشد.
۵. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) می‌تواند با بی‌نظمی قاعدگی و اختلال تخمک‌گذاری همراه باشد؛ به همین دلیل گاهی در کنار افزایش پرولاکتین مطرح می‌شود.
بااین‌حال، نباید افزایش واضح یا پایدار پرولاکتین را بدون بررسی بیشتر به تخمدان پلی‌کیستیک نسبت داد. اگر پرولاکتین بالا باشد، علت‌های دیگر باید به‌طور مستقل ارزیابی شوند.
۶. پرولاکتینوما یا تودهٔ هیپوفیز
پرولاکتینوما (Prolactinoma) توده‌ای معمولاً خوش‌خیم در غدهٔ هیپوفیز است که پرولاکتین ترشح می‌کند. این توده‌ها ممکن است کوچک باشند و فقط با تغییرات قاعدگی یا افزایش پرولاکتین مشخص شوند؛ توده‌های بزرگ‌تر گاهی سردرد یا اختلال میدان دید ایجاد می‌کنند.
همهٔ توده‌های هیپوفیز پرولاکتین ترشح نمی‌کنند. بعضی از توده‌ها با فشار بر ساقهٔ هیپوفیز، انتقال پیام مهاری دوپامین را مختل می‌کنند و از این طریق باعث افزایش پرولاکتین می‌شوند.
بنابراین، بالا بودن پرولاکتین به‌تنهایی برای تشخیص پرولاکتینوما کافی نیست.
آیا پرولاکتین بالا یعنی تومور هیپوفیز دارم؟
خیر. پرولاکتین بالا می‌تواند علت‌های متعددی داشته باشد و تشخیص تومور هیپوفیز فقط با نتیجهٔ آزمایش خون امکان‌پذیر نیست.
در افزایش خفیف پرولاکتین، عواملی مانند استرس نمونه‌گیری، داروها، بارداری و کم‌کاری تیروئید اهمیت ویژه‌ای دارند. اگر افزایش پرولاکتین پایدار باشد و علت مشخصی برای آن پیدا نشود، ممکن است MRI هیپوفیز برای بررسی بیشتر درخواست شود.
مقدار پرولاکتین، اندازهٔ احتمالی توده، علائم بیمار و نتایج سایر بررسی‌ها باید در کنار یکدیگر تفسیر شوند. حتی مشاهدهٔ یک توده در MRI نیز به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که همان توده علت افزایش پرولاکتین است.
ماکروپرولاکتین چیست و چه زمانی آزمایش آن لازم است؟
ماکروپرولاکتین (Macroprolactin) شکلی از پرولاکتین است که معمولاً به آنتی‌بادی‌های خون متصل شده و مجموعهٔ مولکولی بزرگ‌تری تشکیل می‌دهد. این شکل ممکن است در آزمایش پرولاکتین اندازه‌گیری شود، درحالی‌که فعالیت زیستی آن معمولاً کمتر از پرولاکتین آزاد است.
به همین دلیل، گاهی نتیجهٔ آزمایش بالا است، اما بیمار علائم متناسب با افزایش پرولاکتین فعال را ندارد.
در چنین شرایطی، به‌ویژه زمانی که افزایش پرولاکتین با علائم بیمار همخوانی ندارد، بررسی ماکروپرولاکتین می‌تواند به تفسیر صحیح نتیجه کمک کند.
وجود ماکروپرولاکتین به این معنی نیست که هرگونه افزایش پرولاکتین را می‌توان نادیده گرفت. نتیجه باید با توجه به میزان پرولاکتین فعال، علائم و سایر یافته‌های بالینی تفسیر شود.
آزمایش پرولاکتین چگونه باید انجام شود؟
برای اندازه‌گیری پرولاکتین، نمونهٔ خون گرفته می‌شود. ناشتا بودن در همهٔ شرایط الزام قطعی نیست، اما زمان نمونه‌گیری، فاصله از خواب، استرس و شرایط فرد می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند.
برای کاهش احتمال افزایش موقت پرولاکتین، بهتر است:
- دستور آزمایشگاه یا پزشک را دربارهٔ ناشتا بودن رعایت کنید.
- پیش از نمونه‌گیری از ورزش سنگین خودداری کنید.
- پیش از آزمایش، از تحریک غیرضروری نوک پستان پرهیز کنید.
- پیش از خون‌گیری چند دقیقه در محیط آرام استراحت کنید.
- نام و مقدار داروهای مصرفی خود را در اختیار پزشک بگذارید.
اگر پرولاکتین کمی بالاتر از محدودهٔ مرجع باشد، ممکن است لازم باشد آزمایش در شرایط مناسب تکرار شود. در مواردی که استرس ناشی از خون‌گیری به‌شدت مطرح است، پزشک می‌تواند روش نمونه‌گیری مناسب‌تری را در نظر بگیرد.
تکرار آزمایش برای همهٔ بیماران با یک برنامهٔ ثابت انجام نمی‌شود؛ میزان افزایش، علائم و شرایط بالینی در تصمیم‌گیری نقش دارند.
برای پرولاکتین بالا چه آزمایش‌هایی لازم است؟
همهٔ بیماران به تمام آزمایش‌های موجود نیاز ندارند. من بررسی‌ها را براساس نتیجهٔ اولیه و شرایط هر فرد انتخاب می‌کنم. این بررسی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- تکرار پرولاکتین: برای تأیید افزایش، به‌ویژه اگر نتیجه کمی بالا باشد یا شرایط نمونه‌گیری مناسب نبوده باشد.
- آزمایش بارداری: در صورت وجود احتمال بارداری.
- TSH و در صورت لزوم سایر آزمایش‌های تیروئید: برای بررسی کم‌کاری تیروئید.
- بررسی عملکرد کلیه و در شرایط مناسب کبد: برای یافتن علت‌های زمینه‌ای.
- بررسی ماکروپرولاکتین: هنگامی که نتیجهٔ آزمایش با علائم بیمار همخوانی ندارد یا انجام آن از نظر بالینی مفید است.
- MRI هیپوفیز: اگر افزایش پرولاکتین تأیید شود و علت دارویی، فیزیولوژیک یا بیماری زمینه‌ای مشخصی برای آن پیدا نشود، یا شواهد بالینی احتمال بیماری هیپوفیز را مطرح کنند.
در صورت وجود اختلال بینایی یا علائم عصبی نگران‌کننده، بررسی نباید صرفاً به تکرار آزمایش محدود شود.
درمان پرولاکتین بالا در زنان چگونه است؟
درمان پرولاکتین بالا به علت افزایش هورمون، شدت علائم، اندازهٔ احتمالی توده و برنامهٔ بارداری بستگی دارد. هر نتیجهٔ بالای پرولاکتین الزاماً به مصرف دارو نیاز ندارد.
درمان علت زمینه‌ای
اگر افزایش پرولاکتین ناشی از کم‌کاری تیروئید باشد، درمان اختلال تیروئید ممکن است پرولاکتین را طبیعی کند. اگر دارو علت احتمالی باشد، پزشک دربارهٔ تغییر یا جایگزینی آن تصمیم می‌گیرد. افزایش ناشی از ماکروپرولاکتین نیز در بسیاری از موارد، در صورت نبود شواهد دیگری از بیماری، به درمان اختصاصی نیاز ندارد.
درمان دارویی با آگونیست‌های دوپامین
در بیمارانی که پرولاکتینوما دارند یا افزایش پرولاکتین باعث علائم و اختلالات بالینی قابل‌توجه شده است، ممکن است داروهای آگونیست دوپامین تجویز شوند.
کابرگولین و بروموکریپتین از داروهای این گروه هستند. این داروها می‌توانند ترشح پرولاکتین را کاهش دهند و در بسیاری از بیماران به کوچک شدن پرولاکتینوما و بهبود عملکرد قاعدگی و تخمک‌گذاری کمک کنند.
انتخاب دارو و مقدار آن به شرایط بیمار بستگی دارد. تهوع، سرگیجه و افت فشار خون از عوارض احتمالی این داروها هستند و لازم است پاسخ درمان و عوارض احتمالی پیگیری شوند.
آیا پرولاکتین بالا همیشه باید درمان شود؟
خیر. در برخی افراد بدون علامت که افزایش پرولاکتین آن‌ها ناشی از ماکروپرولاکتین است، درمان لازم نیست. در بعضی بیماران دارای پرولاکتینوما نیز، بسته به اندازهٔ توده، علائم و وضعیت هورمونی، پیگیری بدون دارو می‌تواند مطرح باشد.
در مقابل، اگر افزایش پرولاکتین باعث قطع قاعدگی، اختلال باروری، کاهش استروژن یا مشکلات ناشی از تودهٔ هیپوفیز شده باشد، درمان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
به همین دلیل، تصمیم‌گیری صرفاً براساس عدد آزمایش یا شروع خودسرانهٔ دارو روش مناسبی نیست.
بعد از درمان پرولاکتین بالا چه انتظاری داشته باشم؟
پس از شروع درمان، پرولاکتین در فاصلهٔ زمانی مناسب دوباره اندازه‌گیری می‌شود تا میزان پاسخ به درمان مشخص شود. در صورت وجود پرولاکتینوما، زمان تصویربرداری مجدد نیز براساس اندازهٔ توده، علائم و پاسخ درمان تعیین می‌شود.
با کاهش پرولاکتین، در بسیاری از بیماران قاعدگی و تخمک‌گذاری بهبود پیدا می‌کند و ترشح شیر کاهش می‌یابد؛ اما زمان بهبود در همهٔ افراد یکسان نیست.
اگر قصد بارداری ندارید، باید بدانید که با بازگشت تخمک‌گذاری، احتمال بارداری نیز افزایش می‌یابد. بنابراین، انتخاب روش پیشگیری از بارداری اهمیت دارد.
اگر در طول درمان باردار شدید، دربارهٔ ادامه یا قطع دارو با پزشک خود تماس بگیرید. تصمیم‌گیری در بارداری به نوع و اندازهٔ توده و شرایط فرد بستگی دارد؛ دارو را بدون هماهنگی تغییر ندهید.
چه زمانی پرولاکتین بالا به بررسی فوری نیاز دارد؟
بیشتر موارد افزایش پرولاکتین به‌تنهایی یک وضعیت اورژانسی نیستند؛ اما بعضی علائم نیازمند ارزیابی فوری هستند:
- کاهش ناگهانی بینایی یا محدود شدن میدان دید
- سردرد ناگهانی و بسیار شدید، به‌ویژه همراه با استفراغ
- دوبینی یا افتادگی پلک که به‌تازگی ایجاد شده است
- سردرد شدید همراه با کاهش سطح هوشیاری یا علائم عصبی جدید
اگر این علائم را دارید، به اورژانس مراجعه کنید. در صورت وجود صرفاً افزایش پرولاکتین بدون علائم هشدار، می‌توان بررسی را به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده انجام داد.
سوالات پرتکرار بیماران
آیا پرولاکتین بالا باعث چاقی می‌شود؟
افزایش پرولاکتین به‌تنهایی علت قطعی افزایش وزن نیست. در برخی بیماران، تغییرات هورمونی همراه، کم‌کاری تیروئید، داروها یا عوامل متابولیک ممکن است در افزایش وزن نقش داشته باشند. اگر همراه با افزایش پرولاکتین وزن شما نیز تغییر کرده است، بهتر است علت‌ها به‌صورت جداگانه بررسی شوند.
آیا استرس می‌تواند پرولاکتین را بالا ببرد؟
بله. استرس جسمی و روانی، از جمله اضطراب هنگام خون‌گیری، می‌تواند باعث افزایش موقت پرولاکتین شود. اگر افزایش خفیف باشد، تکرار آزمایش در شرایط آرام می‌تواند به روشن شدن نتیجه کمک کند.
آیا برای آزمایش پرولاکتین باید ناشتا باشم؟
ناشتا بودن در همهٔ شرایط الزامی نیست. زمان نمونه‌گیری و دستور آزمایشگاه اهمیت دارند. اگر نتیجه کمی بالا باشد، پزشک ممکن است تکرار آزمایش را در شرایط استانداردتر توصیه کند.
با پرولاکتین بالا می‌توان باردار شد؟
بله، در بسیاری از موارد امکان بارداری وجود دارد. پرولاکتین بالا ممکن است تخمک‌گذاری را مختل کند، اما با درمان علت زمینه‌ای یا کنترل پرولاکتین، عملکرد تخمدان در بسیاری از بیماران بهبود می‌یابد.
آیا پرولاکتین بالا باعث ناباروری دائمی می‌شود؟
خیر. افزایش پرولاکتین به‌خودی‌خود به معنی ناباروری دائمی نیست. اگر علت قابل‌درمان باشد، اصلاح آن می‌تواند تخمک‌گذاری و شانس بارداری را بهبود دهد. البته باروری به عوامل دیگری نیز بستگی دارد و در صورت تداوم مشکل باید ارزیابی کامل‌تری انجام شود.
آیا پرولاکتینوما سرطان است؟
پرولاکتینوما معمولاً یک تودهٔ خوش‌خیم هیپوفیز است و با سرطان تفاوت دارد. بسیاری از این توده‌ها با دارو کنترل می‌شوند، اما پیگیری هورمونی و در صورت لزوم تصویربرداری اهمیت دارد.
آیا پرولاکتین بالا باعث قطع پریود می‌شود؟
بله. افزایش پرولاکتین می‌تواند با اختلال در ترشح هورمون‌های تنظیم‌کنندهٔ تخمک‌گذاری باعث طولانی شدن فاصلهٔ پریودها یا قطع قاعدگی شود. بااین‌حال، هر مورد قطع پریود به معنی پرولاکتین بالا نیست و باید علت‌های دیگری مانند بارداری، اختلالات تیروئید و سایر اختلالات هورمونی نیز بررسی شوند.
آیا برای پرولاکتین بالا باید MRI هیپوفیز انجام دهم؟
نه لزوماً. ابتدا باید نتیجهٔ آزمایش، شرایط نمونه‌گیری، داروها و علت‌های احتمالی افزایش پرولاکتین بررسی شوند. اگر افزایش تأیید شود و علت مشخصی پیدا نشود، MRI هیپوفیز ممکن است لازم باشد. وجود علائم عصبی یا بینایی نیز در تصمیم‌گیری اهمیت دارد.
آیا هنگام مصرف داروی پرولاکتین می‌توانم باردار شوم؟
بله، ممکن است با بهبود تخمک‌گذاری احتمال بارداری افزایش پیدا کند. اگر قصد بارداری دارید یا در طول درمان متوجه بارداری شده‌اید، برنامهٔ درمان باید با توجه به وضعیت هیپوفیز و شرایط شما بازبینی شود. دربارهٔ ادامه یا قطع دارو خودسرانه تصمیم نگیرید.
جمع‌بندی
اگر در آزمایش خون شما پرولاکتین بالا گزارش شده است، لازم نیست بلافاصله نگران تومور هیپوفیز شوید. افزایش این هورمون می‌تواند ناشی از استرس نمونه‌گیری، بارداری، شیردهی، داروها یا اختلالات قابل‌درمان مانند کم‌کاری تیروئید باشد. در برخی موارد نیز بررسی ماکروپرولاکتین یا MRI هیپوفیز ضرورت پیدا می‌کند.
من برای مشخص کردن قدم بعدی، نتیجهٔ آزمایش را در کنار علائم، وضعیت قاعدگی، داروهای مصرفی و احتمال بارداری بررسی می‌کنم. اگر نتیجهٔ پرولاکتین شما بالا است، پریودتان نامنظم شده یا ترشح شیر بدون شیردهی دارید، می‌توانید برای بررسی اولیه و تفسیر آزمایش از خدمات ویزیت آنلاین زنان استفاده کنید. بررسی شرح‌حال، جواب آزمایش و فهرست داروها از راه دور امکان‌پذیر است؛ اما اگر معاینه، بررسی عصبی یا ارزیابی دیگری لازم باشد، ویزیت حضوری یا ارجاع مناسب را توصیه می‌کنم.
برای آشنایی با خدمات و دریافت نوبت، به وب‌سایت دکتر نیلوفر صادقی‌زاده به نشانی drsadeghizadeh.ir مراجعه کنید.
